Osmanlıca Kelimeler ve Anlamları
Osmanlı Türkçesinde kullanılan Arapça ve Farsça kökenli kelimeleri, kökenleri ve günümüz Türkçesindeki anlamlarıyla keşfedin.
| Kelime | Köken | Anlamı |
|---|---|---|
| Ahenk | Farsça | Uyum, düzen, kulağa hoş gelen ses dizisi. |
| Bîtap | Farsça | Halsiz, yorgun, bitkin, takatsiz. |
| Cefa | Arapça | Eziyet, sıkıntı, haksızlık; vefanın zıddı. |
| Dilgir | Farsça | Gönlü kırık, incinmiş, hüzünlü. |
| Efkar | Arapça | Düşünceler, tasalar, gam; kederlenmek. |
| Füsunkâr | Farsça | Büyüleyici, etkileyici, insanı kendine çeken. |
| Gaflet | Arapça | Aymazlık, dalgınlık, gerçeği görememe hâli. |
| Hamiyet | Arapça | Koruyuculuk, vatan, millet veya değerler uğruna özveride bulunma duygusu. |
| Hazer | Arapça | Sakınma, çekinme, ihtiyatlı davranma. |
| İhtişam | Arapça | Görkem, büyüklük, göz dolduran parlaklık. |
| İnziva | Arapça | Bir köşeye çekilip kendi iç dünyasına yönelme, yalnız kalma. |
| Kemal | Arapça | Olgunluk, yetkinlik, eksiksizlik. |
| Mahcubiyet | Arapça | Utangaçlık, sıkılganlık, mahcup olma durumu. |
| Münzevi | Arapça | Köşesine çekilmiş, insanlardan uzak, yalnız yaşamayı seçen kimse. |
| Müselles | Arapça | Üçgen; ayrıca kaynatılarak koyulaştırılmış şarap veya şerbet. |
| Nazar | Arapça | Bakış, görüş; bazı inançlarda değen kötü göz. |
| Rıza | Arapça | İstekle kabullenme, gönül hoşluğu, onay. |
| Sükûnet | Arapça | Sessizlik, durgunluk, dinginlik, huzur. |
| Sermest | Farsça | Sarhoş, kendinden geçmiş, coşkulu. |
| Teveccüh | Arapça | Yönelme, ilgi gösterme, güler yüz ve yakınlık. |
| Zevâl | Arapça | Yok olma, sona erme; güneşin tepe noktasını geçmesi. |
| Vuslat | Arapça | Kavuşma, sevgiliye veya özlenen şeye ulaşma. |